Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

плі́нтусны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да плінтуса.

пліс, ‑у, м.

Уст. Баваўняная варсістая тканіна, падобная да аксаміту; баваўняны аксаміт.

[Ад лац. pilus — волас.]

плі́савы, ‑ая, ‑ае.

Уст. Зроблены з плісу. Плісавая куртка.

плісірава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. плісіраваць.

плісірава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад плісіраваць.

2. у знач. прым. З плісіроўкай. Плісіраваная спадніца.

плісірава́цца, ‑руецца; незак.

Зал. да плісіраваць.

плісірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., што.

Рабіць плісэ (у 1 знач.).

[Ад грэч. plisser.]

плісіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. плісіраваць.

2. Тое, што і плісэ (у 1 знач.).

плі́ска, ‑і, ДМ плісцы; Р мн. ‑сак; ж.

Невялікая пералётная птушка з доўгім хвастом атрада вераб’іных. Скачуць, нібы на спружынах, вёрткія шэрыя пліскі. В. Вольскі.

плісэ́, нескл., н.

1. Дробныя паралельныя складкі на матэрыяле (тканіне), зробленыя шляхам спецыяльнай апрацоўкі. Абмяркоўваюць .. [падначаленыя] розныя там гаржэткі, жабо, плісэ, гафрэ і сотні іншых, бог ведае якіх рэчаў... Новікаў.

2. у знач. нязм. прым. З такімі складкамі; плісіраваны.

[Фр. plisse.]