Verbum

ілюзія, ✂, ж.

1. Скажонае ўяўленне, уражанне, заснаванае на падмане пачуццяў.

   • Аптычная і.

2. перан. Надзея на што-н., пазбаўленая рэальных падстаў; мара.

   • Цешыць сябе ілюзіямі.

3. Праграмны нумар ілюзіяніста (спец.).

|| прым. ілюзорны, ✂ і ілюзійны, ✂.

• Ілюзорны падман пачуццяў.
• Ілюзійная праграма.

ілюзіяніст, ✂, м.

Эстрадна-цыркавы артыст, які паказвае складаныя фокусы, часта з прымяненнем спецыяльнай апаратуры.

|| ж. ілюзіяністка, ✂.

|| прым. ілюзіянісцкі, ✂.

ілюзорны, ✂.

1. гл. ілюзія.

2. Створаны ілюзіяй; уяўны, несапраўдны.

   • Ілюзорныя спадзяванні.

|| наз. ілюзорнасць, ✂.

ілюмінаваць, ✂; зак. і незак.

Упрыгожыць (-жваць) ілюмінацыяй.

• І. вуліцы.

ілюмінатар, ✂, м.

Круглае акно ў борце самалёта, касмічнага карабля або судна, якое герметычна закрываецца.

• Глядзець праз і.

|| прым. ілюмінатарны, ✂.

ілюмінацыя, ✂, ж.

Яркае асвятленне вуліц, будынкаў у сувязі са святам, урачыстасцю.

• Святочная і.

|| прым. ілюмінацыйны, ✂.

ілюстраваць, ✂; зак. і незак.

1. Даць (даваць) малюнкі, якія суправаджаюць, паясняюць змест твора.

   • І. кнігу.

2. перан. Пацвердзіць (пацвярджаць) чым-н. наглядным, канкрэтным.

   • І. адказ прыкладамі.

|| зак. праілюстраваць, ✂.

|| наз. ілюстрацыя, ✂ і ілюстраванне, ✂.

ілюстратар, ✂, м.

Мастак, які ілюструе кнігі.

|| прым. ілюстратарскі, ✂.

ілюстрацыя, ✂, ж.

1. гл. ілюстраваць.

2. Малюнак у кнізе, часопісе, які суправаджае тэкст або тлумачыць змест.

   • Альбом з ілюстрацыямі.

3. Прыклад, які дапаўняе, пацвярджае што-н.

|| прым. ілюстрацыйны, ✂.

• І. матэрыял.