Verbum

чокацца, ✂; незак.

Пры піцці віна: дакранацца сваёй чаркай, бакалам і пад. да шклянкі, бакала каго-н. другога з добрымі пажаданнямі чаго-н.

|| зак. чокнуцца, ✂.

|| наз. чоканне, ✂.

чокаць​¹, ✂; незак. (разм.).

Утвараць рэзкія, адрывістыя гукі пры ўдары аб што-н. шкляное, металічнае або пры хадзьбе па бруку і пад.

• Ч. абцасікамі па асфальце.
• Дзяцел чокаў дзюбай па дрэву.

|| наз. чоканне, ✂.

чокаць​², ✂; незак.

1. Вымаўляць гук «ч» на месцы гука «ц» (спец.).

2. Пра некаторых птушак і жывёл: абзывацца гукамі, падобнымі на «чок-чок».

|| наз. чоканне, ✂.

чокнуты, ✂ (разм.).

Прыдуркаваты; псіхічна не зусім нармальны.