Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорсуыэюя
аеоыя

млекакормячае, ✂, н.

Вышэйшая пазваночная жывёліна, якая корміць дзяцей сваім малаком.

  • Клас млекакормячых.

млець, ✂; незак.

  1. Траціць прытомнасць ад хвалявання, перажывання.

    • М. на пахаванні.

  2. Слабнуць, дранцвець, нямець (пра часткі цела).

    • Рукі млеюць.

  3. Знаходзіцца ў стане знямогі, млосці.

    • Хлопчык млее, спаць хоча.

|| зак. самлець, ✂ і замлець, ✂.

|| наз. мленне, ✂.

млечны, ✂, (спец.).

З выгляду падобны на малако.

  • М. туман.

○

  • Млечны Шлях — скопішча зорак, якое светлавой паласой перасякае небасхіл.