Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдлмноруыэ
лмнрстў

жэмчуг, ✂, м.

Цвёрдае рэчыва, якое здабываецца з ракавін некаторых малюскаў і мае форму зярнят і шарыкаў белага, ружовага (радзей чорнага) колеру, ужыв. як каштоўнае ўпрыгожанне.

  • Нітка жэмчугу.

|| прым. жамчужны, ✂.

  • Ж. промысел.
  • Ж. пояс.
  • Жамчужныя зубы (перан. з белізной, як жэмчуг).