Verbum

графін, ✂, м.

Шкляная шырокая ўнізе пасудзіна з вузкім доўгім горлам для вады, сокаў і пад.

|| памянш. графінчык, ✂.

|| прым. графінны, ✂.

графіт, ✂, м.

1. Мінерал цёмнага колеру, ужыв. для вырабу карандашоў, змазачных матэрыялаў і пад.

2. Стрыжань у сярэдзіне алоўка.

|| прым. графітны, ✂.

графіць, ✂; незак.

Разлінейваць на графы (у 1 знач.).

|| зак. разграфіць, ✂.

|| наз. графленне, ✂.

графлёны, ✂.

З графамі.

• Графлёная папера.

графолаг, ✂, м.

Спецыяліст па графалогіі.

графства, ✂, н.

1. Графскі тытул.

2. Адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Англіі, ЗША і інш. краінах.

3. Пры феадалізме: зямля, якая знаходзілася ва ўладанні графа.

грахаводнік, ✂, м. (разм. уст.).

Чалавек, схільны да амаральных паводзін.

|| ж. грахаводніца, ✂.

грацыёзны, ✂.

Прыгожы ў руху, позах, стройны.

• Г. танец.
• Грацыёзная дзяўчына.

|| наз. грацыёзнасць, ✂.

грацыя, ✂, ж.

1. Стройнасць, прыгажосць у рухах цела, позе.

2. Від карсета — жаночы эластычны шырокі пояс, які ахоплівае торс і падтрымлівае грудзі.

грачанік​¹, ✂, м.

Жук — шкоднік зерневых культур.