Verbum

выбрацца, ✂; зак.

1. З цяжкасцямі выйсці, выехаць адкуль-н.

   • В. з натоўпу.
   • В. з бяды (перан.).

2. Выселіцца, перабрацца.

   • В. на другую кватэру.

3. Знайсці час, магчымасць адправіцца куды-н. (разм.).

   • В. ў кіно.

|| незак. выбірацца, ✂.

выбраць, ✂; зак.

1. Адабраць, выняць.

   • В. смецце з зерня.
   • В. цытаты з класікаў.

2. Узяць патрэбнае, аддаць перавагу каму-, чаму-н.

   • В. кнігу для чытання.
   • В. прафесію.
   • В. спадарожніка.

3. Абраць галасаваннем.

   • В. новы састаў профкома.

4. Выняць, дастаць адкуль-н. усё да апошняга, зрасходаваць.

   • В. ваду са студні.
   • В. ліміты.

5. Сабраць ураджай бульбы, агуркоў і пад.

   • В. цыбулю ў агародзе.

6. Знайсці, вызваліць для якой-н. мэты (пра час).

   • В. вольную часіну.

|| незак. выбіраць, ✂.

|| наз. выбар, ✂.

выбрык, ✂, м. (разм.).

1. гл. выбрыкваць.

2. Учынак, які супярэчыць агульнапрынятым нормам паводзін.

   • Гэта ўсё яго выбрыкі.

выбрыкваць, ✂; незак. (разм.).

1. Бегаючы, ускідваць заднімі нагамі (пра жывёл).

2. перан. Гарэзіць, дурэць.

|| аднакр. выбрыкнуць, ✂.

|| наз. выбрык, ✂.

выбрысці, ✂; зак.

Брыдучы, выйсці адкуль-н.

• В. з вады.
• В. з зачараванага кола (перан.).

выбрыць, ✂; зак.

Зрэзаць брытвай валасы на чым-н., выгаліць.

• В. твар.

|| незак. выбрываць, ✂.

|| звар. выбрыцца, ✂.

|| незак. выбрывацца, ✂.

выбудоўваць, ✂; незак.

Тое, што і будаваць (у 1 знач.).

выбух, ✂, м.

1. Імгненнае разбурэнне чаго-н., якое суправаджаецца ўтварэннем моцна нагрэтых, з высокім ціскам газаў; гук, які суправаджае такое разбурэнне.

   • Ядзерны в.
   • В. газаў.

2. перан., чаго. Раптоўнае праяўленне чаго-н.

   • В. смеху.
   • В. абурэння.

выбухнуць, ✂; зак.

1. Узарвацца.

   • Снарад выбухнуў.

2. З сілай вырвацца адкуль-н.

   • Полымя з дымам выбухнула з печы.

3. перан. Нечакана пачацца, раптоўна ўзнікнуць (пра пачуцці, грамадскія ўзрушэнні).

   • Выбухнуў гнеў.
   • Выбухнула забастоўка.

|| незак. выбухаць, ✂.

выбухны, ✂.

1. Які служыць для ўтварэння выбуху (у 1 знач.).

   • Выбухная камера.

2. Такі, вымаўленне якога суправаджаецца выбухам (пра гукі мовы).

   • Выбухныя зычныя.