Verbum

трэця...

Першая частка складаных слоў, якая ўжываецца замест «трэце...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напр. трэцякласны, трэцясортны.

трэцякласнік, ✂, м.

Вучань трэцяга класа.

|| ж. трэцякласніца, ✂.

трэцякласны, ✂.

1. Які адносіцца да памяшканняў, месцаў трэцяга класа на транспарце.

   • Т. вагон.

2. Невысокай якасці, малазначны, пасрэдны (разм.).

   • Т. спецыяліст.

трэцярадны, ✂.

Малаістотны, малазначны; пасрэдны.

трэшчына, ✂, ж.

1. Шчыліна, вузкае паглыбленне на паверхні.

   • Сцяна дала трэшчыну.

2. перан. Пра разлад, разыходжанні паміж кім-н.

   • У іх адносінах утварылася т.

туалет, ✂, м.

1. Адзенне, убранне (пераважна жаночае).

   • Багаты т.
   • Дарожны т.

2. Прывядзенне ў парадак, належны стан свайго выгляду (умыванне, прычэсванне, адзяванне).

   • Займацца туалетам.

3. Столік з люстэркам, за якім прычэсваюцца, адзяваюцца і пад.

4. Прыбіральня.

|| прым. туалетны, ✂.

• Туалетнае мыла.

туба​¹, ✂, ж. (спец.).

Вялікі цюбік.

• Ежа для касманаўтаў знаходзіцца ў тубах.

|| прым. тубавы, ✂.

туба​², ✂, ж.

Духавы медны музычны інструмент самага нізкага рэгістра, які складаецца са шматразова сагнутай трубкі і раструба.

туберкулёз, ✂, м.

Інфекцыйная хвароба, пры якой пашкоджваюцца лёгкія, кішэчнік, косці, суставы і пад., выкліканая асобым мікробам — палачкай Коха.

|| прым. туберкулёзны, ✂.

• Т. дыспансэр.

туберкулёзнік, ✂, м. (разм.).

1. Чалавек, хворы туберкулёзам.

2. Урач, спецыяліст па лячэнню туберкулёзу.

|| ж. туберкулёзніца, ✂.