Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

дзетазабойца, ✂, м.; ✂, ж..

Забойца дзіцяці.

дзетараджэнне, ✂, н.

Стварэнне патомства, нараджэнне дзяцей.

дзетвара, ✂, ж., зб. (разм.).

Малыя дзеці.

  • Двор поўніўся галасамі дзетвары.

дзетдом, ✂, м.

Скарачэнне: дзіцячы дом.

|| прым. дзетдомаўскі, ✂.

  • Дзетдомаўскае дзіця.

дзетдомавец, ✂, м. (разм.).

Выхаванец дзіцячага дома.

|| ж. дзетдомаўка, ✂.

дзетка, ✂, ж. (разм.).

Дзіця (звычайна ў звароце).

  • Купіў табе ляльку, д.

|| памянш.-ласк. дзетачка, ✂.

дзетсадаўскі, ✂ (разм.).

Які мае адносіны да дзіцячага сада.

дзеўка, ✂, ж. (разм.).

Паўналетняя незамужняя жанчына.

  • Дзеўкі спявалі купальскія песні.

◊

  • Засядзецца ў дзеўках (разм.) — доўга не выходзіць замуж.

дзеўчаня, ✂ і дзеўчанё, ✂, н. (разм.).

Маленькая дзяўчынка.

дзеці, ✂, н.

Маладое пакаленне, бліжэйшыя патомкі.

  • Бацькі і дзеці.

◊

  • Гушча дзяцей не разганяе (прыказка; разм.) — густой стравай не спужаеш.

|| памянш.-ласк. дзеткі, ✂ і дзетачкі, ✂.

|| прым. дзіцячы, ✂.

  • Д. тэатр (для дзяцей).
  • Д. дом (выхаваўчая ўстанова для дзяцей, якія засталіся без бацькоўскай апекі).