Verbum

крымінал, ✂, м. (разм.).

Крымінальная справа.

• Гэта ж к.!

крыміналіст, ✂, м.

Спецыяліст у галіне крыміналістыкі.

|| ж. крыміналістка, ✂.

крыміналістыка, ✂, ж.

Юрыдычная дысцыпліна аб метадах даследавання злачынстваў, збірання і вывучэння судовых доказаў.

|| прым. крыміналістычны, ✂.

крыміналогія, ✂, ж.

Навука аб злачыннасці і метадах яе папярэджання.

|| прым. крыміналагічны, ✂.

крымінальны, ✂.

Звязаны са злачынствам; злачынны.

• К. выпадак.

|| наз. крымінальнасць, ✂.

крымінолаг, ✂, м.

Спецыяліст па крыміналогіі.

крымплен, ✂, м.

Сінтэтычная тканіна з поліэфірнага валакна.

|| прым. крымпленавы, ✂.

крыналін, ✂, м.

Даўнейшая шырокая спадніца на тонкіх абручах (мода 1-й паловы 19 ст.).

|| прым. крыналінавы, ✂ і крыналінны, ✂.

крыніца, ✂, ж.

1. Натуральны выхад падземных вод на паверхню зямлі, а таксама вадаём, які ўтварыўся на месцы выхаду падземных натуральных вод.

   • Прынесці вады з крыніцы.

2. перан., чаго. Тое, што дае пачатак чаму-н., служыць асновай для чаго-н.

   • К. святла.
   • К. дабра.

3. Пісьмовыя помнікі, дакументы, на аснове якіх пішуцца навуковыя даследаванні.

   • Мовазнаўчыя крыніцы.

◊

• Біць крыніцай — бурна развівацца, квітнець.

• Жывая крыніца — пра тое, што існуе ў сваім першапачатковым, натуральным стане.

|| прым. крынічны, ✂.

крыніцазнаўства, ✂, н.

Раздзел гістарычнай навукі, які займаецца метадамі вывучэння і выкарыстання гістарычных крыніц.

|| прым. крыніцазнаўчы, ✂.