Verbum

вярстаць, ✂; незак. (спец.).

Размяшчаць друкарскі набор па старонках.

• В. кнігу.

|| зак. звярстаць, ✂.

|| наз. вярстанне, ✂ і вёрстка, ✂.

вяртлюг, ✂, м. (спец.).

1. Рухомы канец сцегнавой косці, які ўваходзіць у чашку таза.

2. Злучальнае звяно дзвюх частак механізма, якое дазваляе адной з іх вярцецца вакол сваёй восі.

|| прым. вяртлюжны, ✂.

вяртлявы, ✂ (разм.).

Вельмі рухавы, непаседлівы.

• Вяртлявае дзіця.

|| наз. вяртлявасць, ✂.

вярховы, ✂.

Размешчаны ў верхнім цячэнні ракі.

вярхом, прысл.

1. Пра язду: на спіне жывёлы.

   • В. на кані.

2. перан. Седзячы на кім-, чым-н., як на спіне каня.

   • В. на крэсле.
   • Скакаць в. на кійку.

вярхоўе, ✂, н.

Верхняе цячэнне ракі і мясцовасць, якая прылягае да яе.

• У вярхоўях Бярэзіны.

вярхоўны, ✂.

Галоўны, найвышэйшы.

• В. галоўнакамандуючы.
• В. Савет Рэспублікі Беларусь.

вярцецца, ✂; незак.

Тое, што і круціцца.

|| наз. вярчэнне, ✂.

|| прым. вярчальны, ✂.

• В. рух.

вярцець, ✂; незак.

Тое, што і круціць.

|| наз. вярчэнне, ✂.

вяршок​¹, ✂, м.

Старая мера даўжыні, роўная 4,4 см.

• У аршыне шаснаццаць вяршкоў.

|| прым. вяршковы, ✂.