Verbum

электратэхнік, ✂, м.

1. Спецыяліст па электратэхніцы.

2. Тое, што і электраманцёр.

электратэхніка, ✂, ж.

Навука аб прымяненні электрычнасці для практычных мэт, а таксама само такое прымяненне.

|| прым. электратэхнічны, ✂.

электрафон, ✂, м.

Устройства для ўзнаўлення гуку, запісанага на грампласцінках.

|| прым. электрафонны, ✂.

электрахаладзільнік, ✂, м.

Халадзільны агрэгат, што працуе на электраэнергіі.

электрахімія, ✂, ж.

Раздзел фізічнай хіміі, які вывучае сувязь электрычных і хімічных працэсаў.

|| прым. электрахімічны, ✂.

электраход, ✂, м.

Самаходнае судна з электрарухавікамі.

|| прым. электраходны, ✂.

электрацяга, ✂, ж.

Прымяненне электраэнергіі ў якасці цягі на транспарце.

электрашок, ✂, м. (спец.).

Метад лячэння псіхічных расстройстваў шляхам электрычных разрадаў.

|| прым. электрашокавы, ✂.

электраэнергія, ✂, ж.

Электрычная энергія.

электробус, ✂, м.

Мнагамесная транспартная машына, якая працуе на акумулятарных батарэях без рэек і проваду.

|| прым. электробусны, ✂.