Verbum

экзотыка, ✂, ж. (кніжн.).

Экзатычныя прадметы, з’явы.

• Усходняя э.

|| прым. экзатычны, ✂.

• Экзатычная прырода.
• Экзатычныя расліны.

экзэма, ✂, ж.

Незаразнае запаленчае захворванне скуры, якое суправаджаецца свербам і з’яўленнем высыпкі, гнойных пухіроў, струпоў.

|| прым. экзэматозны, ✂.

экзэмпляр, ✂, м.

1. Асобная адзінка, асобны прадмет з шэрага падобных.

   • Два экзэмпляры газеты.
   • Рэдкія экзэмпляры паштовых марак.

2. перан. Тое, што і тып (у 5 знач.; разм. жарт.).

○

• Сігнальны экзэмпляр — першы друкаваны экзэмпляр, які з’яўляецца ўзорам для ўсіх іншых экзэмпляраў пэўнага выдання.

экіпаж​¹, ✂, м.

Агульная назва лёгкіх пасажырскіх павозак.

|| прым. экіпажны, ✂.

экіпаж​², ✂, м.

1. Каманда, асобны састаў карабля, самалёта, танка.

   • Э. падводнай лодкі.
   • Э. верталёта.

2. Берагавая воінская часць марской пяхоты.

|| прым. экіпажны, ✂.

экіпіраваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Забяспечыць (-чваць) усім неабходным, абмундзіраваць (-роўваць).

• Э. атрад.

|| наз. экіпіраванне, ✂ і экіпіроўка, ✂.

|| прым. экіпіровачны, ✂.

экіпіроўка, ✂, ж. (кніжн.).

1. гл. экіпіраваць.

2. Абмундзіраванне, амуніцыя.

эклектызм, ✂, м. (кніжн.).

Беспрынцыповае, адвольнае аб’яднанне разнародных ідэйных напрамкаў, поглядаў, тэорый.

• Э. у даследаванні, у мастацтве.

|| прым. эклектычны, ✂.

• Эклектычная тэорыя.

эклектык, ✂, м. (кніжн.).

Чалавек, схільны да эклектызму, каму ўласцівы эклектызм.

эклектыка, ✂, ж. (кніжн.).

Тое, што і эклектызм; тое, што выяўляе ў сабе эклектызм.

|| прым. эклектычны, ✂.