Verbum

гідрастанцыя, ✂, ж.

Тое, што і гідраэлектрастанцыя.

гідратэхніка, ✂, ж.

Галіна навукі і тэхнікі, якая займаецца выкарыстаннем водных рэсурсаў у народнай гаспадарцы і рэгуляваннем іх дзеянняў.

|| прым. гідратэхнічны, ✂.

гідраўліка, ✂, ж.

Навука аб законах і руху вадкасцей і аб спосабах практычнага прымянення гэтых законаў.

|| прым. гідраўлічны, ✂.

• Г. прэс.

гідраэлектрастанцыя, ✂, ж.

Электрастанцыя, якая выкарыстоўвае энергію падаючай вады для выпрацоўкі электраэнергіі.

гідроліз, ✂, м. (спец.).

Рэакцыя абменнага раскладання злучэнняў з вадой.

|| прым. гідролізны, ✂.

гіена, ✂, ж.

Драпежнае млекакормячае паўднёвых краін, якое харчуецца мярцвячынай.

• Сямейства гіен.

|| прым. гіенавы, ✂.

гіз, ✂, м. (разм.).

1. гл. гізаваць.

2. Вялікая муха, самка якой жывіцца кроўю жывёлы і чалавека; сляпень.

   • Г. напаў на скаціну.

гізаваць, ✂; незак. (разм.).

Імкліва бегаць, ратуючыся ад укусаў гіза (у 2 знач.).

• Каровы гізуюць.

|| наз. гіз, ✂.

гікаць, ✂; незак. (разм.).

Утвараць прарэзлівыя, адрывістыя гукі, ускрыкваць.

|| аднакр. гікнуць, ✂.

|| наз. гіканне, ✂ і гік, ✂.

гільдыя, ✂, ж.

1. У сярэдневяковай Еўропе: аб’яднанне купцоў або рамеснікаў, якія абаранялі інтарэсы сваіх членаў.

2. У дарэвалюцыйнай Расіі: адзін з разрадаў, на якія падзялялася купецтва ў залежнасці ад маёмаснага стану.

   • Купец другой гільдыі.

3. Увогуле саюз, аб’яднанне.

   • Г. літаратараў.

|| прым. гільдзейскі, ✂.