Verbum

бессаро́мнік, ✂, м. (разм.).

Бессаромны чалавек.

|| ж. бессаромніца, ✂.

бессаро́мны, ✂.

Які не мае сораму, нахабны.

• Бессаромныя паводзіны.

|| наз. бессаромнасць, ✂.

бессістэ́мны, ✂.

Не прыведзены ў пэўную сістэму.

• Бессістэмная лекцыя.
• Выкладаць бессістэмна (прысл.).

|| наз. бессістэмнасць, ✂.

бессмяро́тны, ✂.

1. Які ніколі не памірае, вечна жывы.

   • Б. народ.

2. Які застаецца назаўсёды ў памяці людзей, неўміручы (высок.).

   • Б. подзвіг.
   • Бессмяротнае імя.

|| наз. бессмяротнасць, ✂.

бестакто́ўнасць, ✂, ж.

1. гл. бестактоўны.

2. Бестактоўны ўчынак.

   • Не дазволіць бестактоўнасці.

бестакто́ўны, ✂.

Які не прытрымліваецца такту ў абыходжанні з людзьмі.

• Бестактоўныя паводзіны.

|| наз. бестактоўнасць, ✂.

бесталко́вы, ✂.

1. Някемлівы, тупаваты.

   • Б. чалавек.

2. Бязладны, бессістэмны, хаатычны.

   • Б. адказ вучня.

|| наз. бесталковасць, ✂.

бесталко́ўшчына, ✂, ж. (разм. неадабр.).

Адсутнасць толку ў чым-н.; дрэнная арганізацыя якой-н. справы, неразбярыха.

бестсе́лер, ✂, м.

Папулярная кніга, якая раскупляецца хутчэй за іншыя.

• Гэты раман — першы б.

бестурбо́тны, ✂.

Тое, што і бесклапотны.

|| наз. бестурботнасць, ✂.