Verbum

трамбоўка, ✂, ж.

1. гл. трамбаваць.

2. Трамбавальная машына, прылада для трамбавання.

трамвай, ✂, м.

Гарадская наземная электрычная чыгунка, а таксама поезд гэтай чыгункі, які складаецца з аднаго або некалькіх вагонаў.

○

• Рачны трамвай — невялікі пасажырскі параход, які курсіруе па рацэ ў межах горада.

|| прым. трамвайны, ✂.

трамвайшчык, ✂, м.

Работнік трамвайнага транспарту.

|| ж. трамвайшчыца, ✂.

трамплін, ✂, м.

1. Спартыўнае прыстасаванне для адштурхоўвання пры скачках.

   • Лыжны т.

2. перан. Апора, зыходны пункт для якіх-н. дзеянняў (кніжн.).

   • Дасягненні будуць трамплінам для далейшых дзеянняў.

|| прым. трамплінны, ✂.

транжыр, ✂, м. (разм.).

Чалавек, які транжырыць, марнатравец.

|| ж. транжырка, ✂.

|| прым. транжырскі, ✂.

транжырыць, ✂; незак. (разм.).

Неразумна, без толку траціць што-н.

• Т. грошы.

|| зак. растранжырыць, ✂.

|| наз. транжырства, ✂ і транжыранне, ✂.

транзістар, ✂, м.

1. Паўправадніковы прыбор, прызначаны для ўзмацнення, пераўтварэння і генерыравання электрычных сігналаў.

2. Партатыўны радыёпрыёмнік, пабудаваны на паўправадніках.

|| прым. транзістарны, ✂.

транзіт, ✂, м.

1. Правоз тавараў ці пасажыраў з аднаго пункта ў іншы цераз прамежкавыя пункты.

2. Перавозка грузаў без перагрузак на прамежкавых станцыях.

|| прым. транзітны, ✂.

• Т. груз.
• Т. цягнік.

транзітнік, ✂, м. (разм.).

Транзітны пасажыр.

|| ж. транзітніца, ✂.

транквілізатар, ✂, м. (спец.).

Лекавы прэпарат, які знімае нервовае ўзбуджэнне, пачуццё трывогі, страху.

|| прым. транквілізатарны, ✂.