Verbum

маруда, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Чалавек, які любіць корпацца, вельмі павольна ўсё робіць.

марудзіць, ✂; незак.

Рабіць што-н. вельмі павольна, доўга не пачынаць якой-н. справы.

• М. з вырашэннем пытання.

марудлівы, ✂.

Які павольна, без паспешлівасці робіць што-н.

|| наз. марудлівасць, ✂.

марудны, ✂.

1. Павольны, непаваротлівы; проціл. хуткі.

   • Марудная хада.
   • Марудна (прысл.) пісаць.

2. Карпатлівы.

   • Марудная праца.

|| наз. маруднасць, ✂.

марфалогія, ✂, ж.

1. У назвах некаторых прыродазнаўчых навук: будова і форма.

   • М. чалавека.
   • М. жывёл.
   • М. раслін.
   • М. глебы.

2. Раздзел граматыкі — навука аб часцінах мовы, аб іх катэгорыях і аб формах слоў.

   • Спецыяліст па марфалогіі.

3. Сістэма часцін мовы, іх катэгорый і форм слоў.

   • Апісанне марфалогіі беларускай мовы.

|| прым. марфалагічны, ✂.

марфаналогія, ✂, ж.

Раздзел мовазнаўства — навука аб фанемнай будове слоў і марфем.

|| прым. марфаналагічны, ✂.

марфема, ✂, ж.

У граматыцы: значымая частка слова (корань, прыстаўка, суфікс).

|| прым. марфемны, ✂.

марфін, ✂, м.

Тое, што і морфій.

|| прым. марфінны, ✂.

марфінізм, ✂, м.

Нездаровая цяга да морфію як наркотыку.

марфініст, ✂, м.

Той, хто пакутуе марфінізмам.

|| ж. марфіністка, ✂.

|| прым. марфінісцкі, ✂.