Verbum

ісціна, ✂, ж.

1. У філасофіі: адэкватнае адлюстраванне ў свядомасці суб’екта таго, што існуе аб’ектыўна.

   • Аб’ектыўная і.
   • Імкненне да ісціны.

2. Тое, што і праўда. Яго словы блізкія да ісціны.

3. Сцверджанне, меркаванне, праверанае практыкай, вопытам.

   • Старыя ісціны.

ісціся, ✂; безас.; незак. (разм.).

Пра наяўнасць жадання, магчымасцей і ўмоў ісці.

• Ішлося лёгка, ногі самі неслі.

італа... і італа-...

Першая частка складаных слоў са знач. італьянскі, напр. італамоўны, італа-германскі.

італьянцы, ✂, ж.

Народ раманскай моўнай групы, які складае асноўнае насельніцтва Італіі.

|| ж. італьянка, ✂.

|| прым. італьянскі, ✂.

ітэльмены, ✂, м.

Невялікі паўночны народ, які жыве на Камчатцы.

|| ж. ітэльменка, ✂.

|| прым. ітэльменскі, ✂.

іудаізм, ✂, м.

Рэлігія, у аснове якой ляжыць культ бога Яхве, пашыраная сярод яўрэяў.

|| прым. іудаісцкі, ✂.

іудзеі, ✂, м.

Тое, што і яўрэі.

|| ж. іудзейка, ✂.

|| прым. іудзейскі, ✂.

• Іудзейскае веравызнанне.

іўрыт, ✂, м.

Сучасная мадыфікацыя старажытнаяўрэйскай мовы, афіцыйная мова Дзяржавы Ізраіль.

|| прым. іўрыцкі, ✂.

• Іўрыцкая мова (іўрыт).

іх, займ.

1. гл. яны.

2. займ. прынал. Які належыць ім.

   • Гэта іх кнігі.

іхні, ✂, займ. прынал. (разм.).

Тое, што і іх (у 2 знач.).

• І. конь нарабіў шкоды ў агародзе.