Verbum

цыц, выкл. (разм.).

Вокрык, якім загадваюць змоўкнуць, спыніць што-н.

• Ц. ты, дуронік!

цыцкі, ✂, ж. (разм.).

1. Грудзі жанчын.

2. Саскі ў млекакормячых жывёлін.

   • Ц. у каровы натрэскаліся.

цыцэр, ✂, м. (спец.).

Тое, што і цыцэра.

цыцэра, нескл., н. (спец.).

Адзін з буйных друкарскіх шрыфтоў.

цыян, ✂, м.

Бясколерны ядавіты газ з рэзкім горкім пахам, злучэнне вугляроду з азотам.

|| прым. цыянавы, ✂ і цыяністы, ✂.

цыянаванне, ✂, н. (спец.).

1. Спосаб здабывання з руд золата і серабра шляхам растварэння іх у цыяністых растворах.

2. Насычэнне вугляродам і азотам паверхневага пласта стальных вырабаў для павышэння іх цвёрдасці.

цыянізацыя, ✂, ж. (спец.).

Тое, што і цыянаванне.

• Працэс цыянізацыі.

цыяноз, ✂, м. (спец.).

Сіняватая афарбоўка скуры пры некаторых захворваннях, звязаных з расстройствам кровазвароту; сінюшнасць, сінюха.

|| прым. цыянозны, ✂.

цьма​¹, ✂, ж.

1. Тое, што і цемра, цемрадзь.

2. перан. Невуцтва, неадукаванасць, некультурнасць.

цьма​², ✂, ж.

1. У лікавай сістэме старажытнай Русі: дзесяць тысяч (уст.).

2. Тое, што і процьма.

◊

• Цьма цьмушчая (разм.) — вельмі многа, безліч.