Verbum

безапеляцы́йны, ✂.

1. Які не дапускае апеляцыі.

   • Безапеляцыйнае рашэнне.

2. Катэгарычны, які не дапускае пярэчанняў.

   • Б. тон.

|| наз. безапеляцыйнасць, ✂.

безасабо́вы, ✂.

У граматыцы: які не дапускае ўжыванне дзейніка.

• Б. дзеяслоў.
• Б. сказ.

|| наз. безасабовасць, ✂.

безасцюко́вы, ✂.

Які не мае асцюкоў.

• Безасцюковая пшаніца.

безбацько́ўства, ✂, н.

Жыццё і выхаванне дзіцяці без бацькі.

безбіле́тны, ✂.

Які не мае білета (у 1 знач.).

• Б. пасажыр.

безбярэ́жны, ✂.

Такі шырокі, што не відаць берагоў; неаглядны, бязмежны.

• Безбярэжная пустыня.
• Безбярэжнае мора.

|| наз. безбярэжнасць, ✂.

безвітамі́нны, ✂.

У якім адсутнічаюць вітаміны.

• Б. прадукт.

безвыніко́вы, ✂.

Які не дае жаданых вынікаў; беспаспяховы.

|| наз. безвыніковасць, ✂.

безгало́вы, ✂.

1. Які не мае галавы, пазбаўлены галавы.

   • Б. селядзец.

2. перан. Някемлівы, рассеяны, неразумны (разм.).

|| наз. безгаловасць, ✂.

безгало́сы, ✂.

Які мае дрэнны, слабы голас.

• Безгалосая спявачка.

|| наз. безгалосасць, ✂.