Verbum

этымолаг, ✂, м.

Спецыяліст па этымалогіі (у 1 знач.).

этымон, ✂, м.

У мовазнаўстве: зыходныя формы і значэнні зыходнага слова або наогул моўнай адзінкі, што ўзнаўляецца і ад якіх паходзіць слова дадзенай мовы.

этычны, ✂.

1. гл. этыка.

2. Які адпавядае правілам этыкі (у 2 знач.).

   • Э. ўчынак.
   • Этычна (прысл.) паводзіць сябе.

|| наз. этычнасць, ✂.

эўкаліпт, ✂, м.

1. Паўднёвае вечназялёнае дрэва, якое вельмі хутка расце і дасягае вялікіх памераў.

2. Драўніна гэтага дрэва.

|| прым. эўкаліптавы, ✂.

эўрыка, выкл.

Вокліч у значэнні: знайшоў, зразумеў, адкрыў.

эўрыстыка, ✂, ж. (спец.).

1. Сукупнасць даследчых метадаў, якія выкарыстоўваюцца для адкрыцця раней невядомага.

2. Метад навучання пры дапамозе навадных пытанняў, дыялогаў, які стымулюе ў вучняў развіццё актыўнага пошуку рашэнняў, а таксама тэорыя такой методыкі.

|| прым. эўрыстычны, ✂.

• Эўрыстычныя метады навучання.

эўфемізм, ✂, м. (кніжн.).

Слова або выраз, якія замяняюць грубы або нязручны для дадзенай сітуацыі сэнс.

|| прым. эўфемістычны, ✂.

эфект, ✂, м.

1. Уражанне, зробленае кім-, чым-н. на каго-н.

   • Яго словы мелі незвычайны э.

2. Дзеянне як вынік чаго-н.

   • Э. ад прымянення новай апаратуры.

3. Сродак, пры дапамозе якога ствараюцца пэўныя ўражанні.

   • Эфекты дажджу ў тэатры.

эфектны, ✂.

Які стварае эфект (у 1 знач.).

• Э. гарнітур.

|| ж. эфектнасць, ✂.

эфектыўны, ✂.

Які дае эфект (у 2 знач.), дзейсны, выніковы.

• Э. спосаб гаспадарання.

|| наз. эфектыўнасць, ✂.