Verbum

эвалюцыяніраваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Развіцца (развівацца) эвалюцыйным шляхам, зазнаць (зазнаваць) эвалюцыю.

|| наз. эвалюцыяніраванне, ✂.

эвалюцыяніст, ✂, м. (кніжн.).

Прыхільнік эвалюцыянізму.

|| ж. эвалюцыяністка, ✂.

|| прым. эвалюцыянісцкі, ✂.

эвенкі, ✂, м.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Эвенкійскай аўтаномнай акругі, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.

|| ж. эвенкійка, ✂.

|| прым. эвенкійскі, ✂.

эвентуальны, ✂, ж. (кніжн.).

Магчымы пры пэўных умовах.

|| наз. эвентуальнасць, ✂.

эвены, ✂, м.

Народ, роднасны эвенкам, які жыве ў паўночна-ўсходніх раёнах Сібіры.

|| ж. эвенка, ✂.

|| прым. эвенскі, ✂.

эгаізм, ✂, м.

Сябелюбства, перавага сваіх асабістых інтарэсаў над грамадскімі і інтарэсамі іншых людзей.

|| прым. эгаістычны, ✂.

эгаіст, ✂, м.

Чалавек, якому ўласцівы эгаізм, сябелюб.

|| ж. эгаістка, ✂.

|| прым. эгаістычны, ✂.

эгаістычны, ✂.

1. гл. эгаізм і эгаіст.

2. Прасякнуты эгаізмам, сябелюбівы.

   • Эгаістычная асоба.
   • Эгаістычныя мэты.
   • Паступіць эгаістычна (прысл.).

|| наз. эгаістычнасць, ✂.

эгацэнтрызм, ✂, м. (кніжн.).

Крайняя форма праяўлення эгаізму.

|| прым. эгацэнтрычны, ✂.

эгацэнтрык, ✂, м. (кніжн.).

Тое, што і эгацэнтрыст.