Verbum

экстэрнат, ✂, м.

Самастойнае праходжанне курса навучання са здачай экзаменаў пры якой-н. навучальнай установе.

экстэрытарыяльнасць, ✂, ж. (спец.).

Права дыпламатычных прадстаўнікоў, што знаходзяцца у якой-н. дзяржаве, падпарадкоўваюцца законам толькі сваёй дзяржавы; дыпламатычны імунітэт.

• Э. пасла.

|| прым. экстэрытарыяльны, ✂.

эксцэнтрык​¹, ✂, м.

Артыст цырка ці эстрады, які выконвае своеасаблівыя камічныя нумары, што вызначаюцца сваёй нечаканасцю.

эксцэнтрык​², ✂, м. (спец.).

Металічны дыск, насаджаны на вярчальны вал так, што цэнтры дыска і вала не супадаюць; ужываецца ў машынах для пераўтварэння вярчальнага руху ў паступальны.

эксцэнтрыка, ✂, (спец.).

У тэатры, цырку і іншых відах відовішч: востракамедыйнае, заснаванае на кантрастах і нечаканасцях адлюстраванне дзеянняў, учынкаў персанажаў.

• Музычная э.
• Цыркавая э.

|| прым. эксцэнтрычны, ✂.

• Э. нумар.

эксцэнтрычны​¹ ✂ прым.

1. Заснаваны на рэзкіх гукавых ці зрокавых кантрастах, незвычайных, смешных прыёмах.

   • Э. трук.

2. Вельмі дзіўны, своеасаблівы, мудрагелісты.

   • Эксцэнтрычныя выхадкі.

|| наз. эксцэнтрычнасць, ✂.

эксцэнтрычны​², ✂, (спец.).

Які не мае агульнага цэнтра; проціл. канцэнтрычны.

• Эксцэнтрычныя кругі.

эксцэс, ✂, м. (кніжн.).

1. Крайняе праяўленне чаго-н.; празмернасць, нястрыманасць.

2. Парушэнне грамадскага парадку.

   • Захоўваць вытрымку, ніякіх эксцэсаў!

экс-..., прыстаўка.

Утварае назоўнікі са знач. які быў раней (у абазначэнні званняў, пасад), напр. экс-міністр, экс-прэзідэнт, экс-рэкардсмен, экс-чэмпіён.

экуменізм, ✂, м. (спец.).

Супрацоўніцтва цэркваў розных веравызнанняў з мэтай збліжэння, а ў канчатковым выніку злучэння ўсіх напрамкаў хрысціянства і іншых веравызнанняў.

|| прым. экуменічны, ✂.

• Э. рух.