Verbum

гушкалка, ✂, ж. (разм.).

Калыханка, арэлі.

|| прым. гушкалкавы, ✂.

гушкацца, ✂; незак. (разм.).

Рытмічна калыхацца з аднаго боку ў другі або зверху ўніз.

• Г. на арэлях.
• Г. на марскіх хвалях.

|| аднакр. гушкануцца, ✂.

|| наз. гушканне, ✂.

гушкаць, ✂; незак. (разм.).

1. Рытмічна гайдаць, калыхаць з аднаго боку ў другі або зверху ўніз.

   • Г. на арэлях.
   • Г. дзіця.

2. З захапленнем падкідаць каго-н. на руках.

|| аднакр. гушкануць, ✂.

|| наз. гушканне, ✂.

гушча, ✂, ж.

1. Густы асадак (стравы, раствору і пад.).

   • На дне засталася г.
   • Г. дзяцей не разганяе (прыказка).

2. Тое, што і гушчар.

   • Т. лесу.

3. Самае густое месца ў чым-н., цэнтр.

   • Уціскацца ў самую гушчу натоўпу.
   • Быць у гушчы падзей (перан.).

гушчар, ✂, м.

Густы ўчастак лесу.

• Лясны г.

гушчарнік, ✂, м.

Тое, што і гушчар.

гушчыня, ✂, ж.

1. гл. густы.

2. Тое, што і гушчар.

   • Лясная г.

3. Тое, што і гушча (у 3 знач.).

   • У самой гушчыні натоўпу.

гушчэча, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і гушчар.

• З лазовай гушчэчы не выбрацца.

гыркацца, ✂; незак. (разм.).

Сварыцца з кім-н., лаяцца.

|| наз. гырканне, ✂.

гыркаць, ✂; незак.

1. Пра сабаку: пагрозліва вурчаць.

   • Гыркаў сабака.

2. перан. Груба гаварыць, бурчаць (разм. неадабр.).

   • Г. на дзяцей.

|| аднакр. гыркнуць, ✂.

|| наз. гырканне, ✂.