Verbum

вяснушкі, ✂, ж.

Пігментныя плямкі карычневага або жоўтага колеру на скуры, якія паяўляюцца ў некаторых людзей вясной.

• Увесь у вяснушках.

|| прым. вяснушачны, ✂.

вяснянка, ✂, ж.

Абрадавая веснавая песня.

• Дзяўчаты спявалі вяснянкі.

|| прым. вяснянкавы, ✂.

вястун, ✂, м. (кніжн.).

Той, хто сваім з’яўленнем нагадвае пра набліжэнне чаго-н.

• Гракі — першыя вестуны вясны.

|| ж. вястунка, ✂.

вятрак, ✂, м.

Ветраны млын.

вятроўнік, ✂, м.

Шматгадовая лугавая травяністая расліна сямейства ружакветных з ружовым або жаўтавата-белым суквеццем.

|| прым. вятроўнікавы, ✂.

вятрышча, ✂, м. (разм.).

Вялікі, пранізлівы вецер.

вяха, ✂, ж.

1. Шост, тычка, звычайна з пучком травы ці галінак на канцы для абазначэння мяжы, напрамку, руху.

2. перан., чаго; звычайна мн. Важны момант, этап у развіцці чаго-н.

   • Асноўныя вехі творчасці пісьменніка.

вяхір, ✂, м.

Буйны лясны голуб.

вяхотка, ✂, ж.

Тое, што і мачалка.

|| прым. вяхотачны, ✂ і вяхоткавы, ✂.

вячоркі, ✂.

Зборы вясковай моладзі зімовымі або асеннімі вечарамі для сумеснай работы, забавы.