Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

га

назоўнік | мужчынскі род | нескланяльнае

Скарочанае абазначэнне метрычнай меры зямельнай плошчы гектара, роўнай 10 000 м2; ужыв. звычайна пры лічэбніку.

  • Засеяна 180 га лёну.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

га

часціца

  1. Ужыв. пры пытальных зваротах.

    • Га?
    • Што?
  2. Пры выказванні пабуджэння.

    • Тата, га mаmа!
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

гаалян

назоўнік | мужчынскі род

Хлебны злак роду сорrа з высокім сцяблом, пакрытым лісцем.

|| прыметнік: гаалянавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

габардзін

назоўнік | мужчынскі род

Шарсцяная тканіна для паліто і касцюмаў.

|| прыметнік: габардзінавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

габарыт

назоўнік | мужчынскі род | спецыяльны тэрмін

Гранічныя знешнія абрысы прадметаў (збудаванняў, машын, станкоў і пад.), а таксама аб’ём, велічыня прадметаў.

  • Габарыты вагонаў.
  • Г. прыбліжэння (гранічныя зкешнія абрысы стацыянарных збудаванняў на чыгунцы).

|| прыметнік: габарытны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

габаіст

назоўнік | мужчынскі род

Музыкант, які іграе на габоі.

|| жаночы род: габаістка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

габелен

назоўнік | мужчынскі род

  1. Насценны дыван з вытканымі ўзорамі, малюнкам.

  2. Дэкаратыўная абівачная тканіна з воўны і шоўку, часам з дабаўленнем сярэбранай ці залатой ніткі.

|| прыметнік: габеленавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

габлюшка

назоўнік | жаночы род

Стружка з-пад рубанка.

|| прыметнік: габлюшачны і габлюшкавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

габлявальшчык

назоўнік | мужчынскі род

Рабочы, які займаецца апрацоўкай чаго-н. драўлянага габляваннем.

|| жаночы род: габлявальшчыца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

габляваць

дзеяслоў | незакончанае трыванне

Зразаць тонкі слой з паверхні драўніны пры апрацоўцы яе гэблем, рубанкам.

  • Г. дошку.

|| закончанае трыванне: выгаблеваць.

|| назоўнік: габляванне і габлёўка.

|| прыметнік: габлявальны.

  • Г. інструмент.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)