Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

ла́ма​I ж. заал. Láma n -s, -s

ла́ма​II рэл. (будыйскі манах) Láma m -s, -s

ламаві́к м.

1. (конь) Lástpferd n -(e)s, -e;

2. (рамізнік) Lástfuhrmann m -(e)s, -männer або -leute

лама́ка м., ж. разм. іран. j-d, der sich zíert; Frátzenschneider m -s, -

лама́нне н.

1. Bréchen n -s, Zerbréchen n -s;

2. разм. (крыўлянне) Ziereréi f -; Affektatión f -

лама́цца

1. (распадацца) zerbréchen* vi (s), bréchen* vi (s), in Stücke géhen*;

2. (пра голас) bréchen* vi (s);

у яго́ лама́ецца го́лас er ist im Stímmbruch [Stímmwechsel];

3. (гнуцца) sich bíegen*; перан. voll gestópft [voll gepfrópft (разм.)] sein (пра шафы, куфры); bréchend [zum Bérsten] voll sein (ад чаго-н. mit D); strótzen vi (ад чаго-н. von, vor D);

стол лама́ўся ад страў der Tisch bog sich únter der Last der Spéisen;

4. (ісці напралом) stürmen vt; mit Gewált éinzudringen súchen;

◊

лама́цца ў адчы́неныя дзве́ры óffene Türen éinrennen*

лама́ць

1. bréchen* vt, ábbrechen* vt (сук); zerbréchen* vt, zerschlágen* vt (разбіваць); kapútt máchen (псаваць); níederreißen* vt, ábbrechen* vt (дом, сцяну);

2. перан. bréchen* vt, zerstören vt; úmändern vt;

лама́ць сваё жыццё sein Lében úmkrempeln;

◊

ло́міць ко́сці man hat Glíederreißen;

лама́ць галаву́ sich (D) den Kopf zerbréchen* (над чым-н. über A);

лама́ць ру́кі die Hände ríngen*;

лама́ць пе́рад кім-н. ша́пку vor j-m kríechen*, vor j-m Bücklinge máchen

лама́чча н. зборн.

1. ábgebrochene Zwéige;

2. Áltmaterial n -s, Ábfälle pl

лама́чына ж. разм.

1. ein Stück ábgebrochenes Holz;

2. ein áltes, úntaugliches Ding

ламба́да муз. (танец) Lambáda f -, -s i m -s, -s