Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в г д е ё і л м н о п р с у ш ы ю .

а е ё і о у ы ю я

кле́енне н. Klében n -s, Léimen n -s

кле́іць klében vt, léimen vt

клей м. Leim m -es, -e, Klébstoff m -(e)s, -e;

універса́льны клей Álleskleber m -s, -;

сталя́рны клей Tíschlerleim m;

гу́мавы кле Gúmmilösung f -, -en;

садо́вы клей Báumwachs n -(e)s, -e;

нама́заць клеем mit Leim [Klébstoff] bestréichen*

клейкаві́на ж. Kléber m -s, -, Glutén n -s

кле́йкасць ж. Klébrigkeit f -, Léimigkeit f -

кле́йкі klébrig, léimig; zäh, viskós [vıs-];

кле́йкая папе́ра (супраць мух) Flíegenpapier n -s, -

клеймава́нне н. Stémpelung f -, Markíerung f - (металаў, тавараў); Éichung f - (мер і вагаў);

клеймава́нне мя́са Fléischstempelung f

клеймава́ны gestémpelt, markíert, ge¦éicht

клеймава́ць

1. stémpeln vt (тавары); markíeren vt, kénnzeichnen неаддз. vt (ставіць кляймо на метале); éichen vt (меры і вагі);

2. перан. brándmarken неаддз. vt;

◊

клеймава́ць га́ньбай ein Schándmal áufdrücken (каго-н. D);

клеймава́ць пага́рдай mit Veráchtung stráfen

кле́йстар Kléister m -s, -