Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в г д е ё і л м н о п р с у ш ы ю .

а б в д ж з к л м н п р с т ф х ц ч ш

кульга́васць ж. Láhmheit f -; Hínken n -s

кульга́вы

1. hínkend, lahm;

кульга́вая нага́ ein láhmer Fuß;

2. у знач. наз. м. Láhme (sub) m -n, -n

кульга́ць

1. hínken vi, láhmen vi;

кульга́ць на пра́вую нагу́ mit dem réchten Bein hínken;

2. (не паспяваць па якім-н. прадмеце) zurückbleiben* vi (s);

3. (мець недахопы) Mängel háben

ку́льман м. тэх. уст. Réißzeug n -(e)s, -e

кульмінацы́йны Kulminatións-;

кульмінацы́йны пункт Kulminatiónspunkt m -(e)s, -e, Höhepunkt m, Gípfelpunkt m -

кульміна́цыя ж. астр. Kulminatión f -, -en; перан. Erréichung der Höhe, Höhepunkt m -(e)s, -e

кульну́цца úmfallen* vi (s); (úm)stürzen vi (s); úmschlagen* vi (s) (перакуліцца); kéntern vi (s) (пра судна); úmkippen vi (s) (пра экіпаж)

кульну́ць (úm)stürzen vt, úmwerfen* vt; (úm)kíppen vi (экіпаж і г. д.); über den Háufen rénnen* [wérfen*] (паваліць);

◊

кульну́ць ча́рку разм. éinen hében*

культ м.

1. рэл. Kult m -(e)s, -e, Kúltus m -, -te (высок.);

служы́целі культу кніжн. Díener éines Kúlts, Géistliche pl;

2. (пакланенне) Kult m -(e)s, -e;

культ асо́бы Persónenkult m

ку́льтавы Kúlt-; géistlich; sakramentál