атрыбу́т
1. (пра ўласцівасць, прыкмету) Attribút
2.
атрыбу́т
1. (пра ўласцівасць, прыкмету) Attribút
2.
атрыбуты́ўны attributív
атрыма́льнік
атрыма́нне
1. Empfáng
распі́ска ў атрыма́нні Empfángsbescheinigung
паведамле́нне аб атрыма́нні Empfángsbenachrichtigung
2.
атры́маны erhálten, bekómmen
атрыма́цца (пра вынік
пры дзяле́нні атрыма́лася 7 і 3 у аста́чы bei der División [-vi-] erhíelten wir 7, Rest 3;
ко́лькі атрыма́ецца? wie viel macht es?;
каб не атрыма́лася непрые́мнасцяў damit sich kéine Únannehmlichkeiten ergében
атрыма́ць
1. bekómmen
атрыма́ць адзна́ку éine Note bekómmen
атрыма́ць прызна́нне Ánerkennung fínden
атрыма́ць папярэ́джанне éinen Verwéis bekómmen
атрыма́ць на́смарк
2.
атры́млівацца, атрымо́ўвацца
атры́мліваць
1.
2. (пенсію, зарплату
атрэ́б’е