Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в д е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

прычашча́ць царк. kommunizíeren vt, die héiligen Sakraménte spénden

прычашчэ́нне н. царк. Kommunión f -

прычо́ска ж. Frisúr f -, -en, Háartracht f -, -en; Háarschnitt m -(e)s, -e (стрыжка)

прычу́цца (здацца) schéinen* vi (s), vórkommen* vi (s)

прычы́м злучн. wobéi;

пры шко́ле сад, прычы́м бо́льшасць дрэў паса́джана ву́чнямі die Schúle hat éinen Gárten, wobéi die méisten Bäume von den Schülern gepflánzt wurden

прычы́на ж. Úrsache f -, -n; Grund m -es, Gründe (аснова); Ánlass m -es, -lässe, Veránlassung f -, -en (падстава); Motív n -(e)s, -e, Bewéggrund m (матыў);

прычы́ны вайны́ die Kríegsursachen pl;

ува́жлівая прычы́на ein stíchhaltiger [tríftiger] Grund;

без ува́жнай прычы́ны ein únentschuldigtes Féhlen;

з незразуме́лай прычы́ны aus únerfindlichen Gründen;

паслужы́ць прычы́най der Grund sein (чаго-н., für A)

прычында́лы мн. разм. жарт. Zúbehör m -(e)s, -e; Gerät n -(e)s, -e

прычыне́нне н. Zúfügen n -s

прычыні́цца^I

1. (паслужыць прычынай чаго-н.) der Grund sein (für A);

2. разм. (здарыцца) geschéhen* vi (s), vórfallen* vi (s), vórkommen* vi (s); passíeren vi (s);

прычыні́лася бяда́ es gescháh [passíerte] ein Únglück

прычыні́цца^II (няшчыльна зачыніцца) zúgehen* vi (s); nicht ganz [nicht fest] geschlóssen sein