зрух м.
1. Ruck m -(e)s, -e, Verschíebung f -, -en;
2. геал. Érdrutsch m -(e)s, -e;
3. перан. Úmschwung m -(e)s, -schwünge; Fórtschritt m -(e)s, -e (прагрэс); Wándel m -s, -, Wándlung f -, -en (перамены) вялі́кія зрухі ў свядо́масці людзе́й éinschneidende Wándlungen im Bewússtsein der Ménschen
зру́чна прысл.
1. bequém, pássend, recht;
2. у знач. выказн безас. es passt, es ist ángenehm (гэта падыходзіць); es gehört sich, es schickt sich, es ist am Plátze;
калі́ гэ́та вам зру́чна wenn es Íhnen passt
зру́чнасць ж. Bequémlichkeit f -, -en; Komfórt [-´fo:r] m -s
зручне́й прысл. (выш. ст. ад зручна) bequémer; pássender, hándlicher; günstiger; гл. зручны
зру́чны
1. bequém;
2. (які падыходзіць, пасуе) pássend, geéignet; ángemessen; hándlich (у абыходжанні);
зру́чны мо́мант günstiger [pássender] Áugenblick, günstige [pássende] Gelégenheit
зру́шыцца
1. sich verschíeben*; sich in Bewégung sétzen (пачаць рухацца);
2. (наблізіцца) zusámmenrücken vi (s);
◊
не зру́шыцца з ме́сца nicht vom Fleck [von der Stélle] kómmen*;
спра́ва не зру́шылася з ме́сца die Sáche kam nicht vom Fleck
зру́шыць rücken vt, schíeben* vt, verschíeben* vt; sich in Bewégung setzen (скрануцца з месца)
зрына́ць, зры́нуць
1. (зваліць уніз) hinábwerfen* vt;
2. перан. (пазбавіць улады) stürzen vt; zu Fall bríngen*