чапля́цца
1. (зачэплівацца) sich ánhaken, sich ánklammern (за што-н. an D); ránken vi, kléttern vi (пра расліны);
2. (спатыкацца, натыкацца) stólpern vi (s) (за што-н. über A);
3. перан. (імкнуцца зберагчы) sich klámmern (за што-н. an D);
4. перан. разм. гл. чапіцца
2.чапля́ць
1. (кранаць, датыкацца да чаго-н.) berühren vt, ánrühren vt (чым-н. mit D);
2. (захопліваць, зачэпліваць) éinhaken vt;
3. (прымацоўваць) ánhängen vt, ánhaken vt;
◊
чапля́цца саба́к на каго-н. разм. j-m álle Schuld zúschreiben*
чапуры́стасць ж. Gezíertheit f -, Zímperlichkeit f -; Sprödigkeit f -
чапуры́сты gezíert, zímperlich, spröde
чапуры́цца разм. sich schön máchen; sich zurécht máchen
чапуры́ць разм. schön máchen, zuréchtmachen, heráusputzen vt
чапяла́ ж. Tópfgabel f -, -n
ча́ра ж. уст. высок. Bécher m -s, -;
◊
вы́піць го́ркую ча́ру да дна den bítteren Kelch bis zur Néige léeren
чарава́ць
1. (уздзейнічаць магічнымі прыёмамі) záubern vi; héxen vi;
2. перан. (вабіць, захапляць) bezáubern vt, berücken vt
чараві́к м.) Schúhe pl (sg Schuh m), Schnürstiefel pl (на шнурках);
чараві́к на гу́мках Zúgstiefel pl;
чараві́к на спра́жках Schnállenschuhe pl