чалаве́к м. Mensch m -en, -en; Mann m -(e)s, Männer (пра мужчыну);
дзелавы́ чалаве́к Geschäftsmann m -(e)s, -leute і -männer;
выда́тны чалаве́к ein hervórragender Mensch, éine hervórragende Persönlichkeit;
звыча́йны чалаве́к ein (ganz) gewöhnlicher Mensch, ein Dútzendmensch;
нас было́ пяць чалаве́к wir waren fünf Persónen [fünf Mann (пра мужчын)];
сям’я́ з пяці́ чалаве́к éine fünfköpfige Famíli¦e
чалавекалю́бства н. Ménschenliebe f -, Ménschenfreundlichkeit f -
чалавеканенаві́снік м. Ménschenhasser m -s, -
чалавеканенаві́сніцкі ménschenfeindlich
чалавеканенаві́сніцтва Ménschenhass m -es
чалавекападо́бны ménschenähnlich;
чалавекападо́бная ма́лпа гіст. антр. Ménschenaffe m -n, -n
чалаве́цтва н. Ménschheit f -
чалаве́ча м. (кл. ф. ад чалавек, вокліч, які часцей за ўсё выражае здзіўленне) Ménschenkind n -(e)s
чалаве́чак м. памянш. Ménschlein m -s, -, Männlein n -s, -
чалаве́чнасць ж. Ménschlichkeit f -, Humanität f -