Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

устаўля́ць гл. уставіць

уста́ць

1. áufstehen* vi (s), sich erhében*; sich stéllen, stéigen* vi (s) (на што-н. auf A);

уста́ць з-за стала́ vom Tísch(e) áufstehen*;

◊

уста́ць на но́гі перан. auf éigenen Füßen stehen*; sélbstständig [sélbstständig] wérden;

уста́ць грудзьмі́ за што-н. etw. schützen; sein Lében für etw. éinsetzen;

2. разм. (пра нябесныя свяцілы) áufgehen* vi (s);

со́нца ўстае́ die Sónne geht auf;

3. (узнікнуць) entstéhen* vi (s) (пра пытанне); áufsteigen* vi (s) (пра ўспаміны)

устая́ць разм.

1. (утрымацца на нагах) áufrecht stéhen bléiben* vi (s); das Gléichgewicht bewáhren;

2. разм. (устрымацца ад спакусы) widerstéhen* vi (s), fest bléiben* vi (s); stándhaften* аддз. vi (D)

усто́і мн. кніжн. Grúndsätze pl, Grúndlagen pl, Prinzípi¦en pl

усто́йлівасць ж.

1. Stándfestigkeit f -; Wíderstandsfähigkeit f - (супраціўленне); Resisténz f -, Stétigkeit f -; Stabilität f -;

2. (поглядаў і г. д.) Féstigkeit f -, Stándhaftigkeit f -

усто́йлівы

1. stándfest; wíderstandsfähig; wétterfest (пра расліны); stabíl, dáuerhaft;

усто́йлівае надво́р’е beständiges Wétter;

усто́йлівая раўнава́га stabíles Gléichgewicht;

2. (пра погляды і г. д.) fest, stándhaft;

усто́йлівае словазлучэ́нне грам. éine féste Wórtverbindung

устрыво́жыцца sich be¦únruhigen, únruhig [áufgeregt] wérden, in Áufregung geráten*

устрыво́жыць be¦únruhigen vt, áufregen vt, in Únruhe versétzen; auf die Béine bríngen* (узбурыць)

устры́манасць ж. Entháltsamkeit f -; Mäßigkeit f - (умеранасць)

устрыма́нне н. Entháltsamkeit f -, Abstinénz f -; гл. тс. устрыманасць