Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

устанаві́ць кніжн.

1. (змясціць) гл. усталяваць 1.;

2. (наладзіць) hérstellen vt;

устанаві́ць су́вязь éine Verbíndung hérstellen; вайск. тс. die Verbíndung áufnehmen*;

устанаві́ць канта́кт з кім-н. mit j-m Kontákt [Verbíndung] áufnehmen*;

3. (увесці, вызначыць) féstsetzen аддз. vt, féstlegen vt; bestímmen vt; éinführen vt;

устанаві́ць час (die) Zeit bestímmen [féstlegen];

устанаві́ць цану́ den Preis féstsetzen;

4. юрыд., тс. перан. (выявіць, канстатаваць) féststellen аддз. vt, konstatíeren vt;

устанаві́ць факт éine Tátsache féststellen

устанаўле́нне н. Féstlegung f -; Konstatíeren n -s

устано́ва ж. Institutión f -, -en, Ánstalt f -, -en, Éinrichtung f -, -en; Díenststelle f -, -n; Behörde f -, -n, Amt n -(e)s, Ämter (дзяржаўная); Büro n -s, -s (кантора);

ура́давыя ўстано́вы Regíerungsbehörden pl, Regíerungs¦ämter pl;

навуча́льная ўстано́ва Léhranstalt f Bíldungs¦einrichtung f;

вышэ́йшая навуча́льная ўстано́ва Hóchschule f -, -n;

лячэ́бная ўстано́ва Héilstätte f -, -n

устано́ўка ж.

1. (размяшчэнне) Áufstellen n -s, Áufstellung f -, -en;

2. тэх. (мантаж, наладжванне) Áufstellung f -; Montáge [-ʒə] f -, -n, Installatión f -, -en, Éinbau m -(e)s; Áufsatzeinstellung f (у артылерыі);

3. тэх. (прылада, механізм) Ánlage f -, -n, Éinrichtung f -, -en, Vórrichtung f -, -en;

устано́ўка для кандыцыянава́ння (паветра) Klímaanlage f -, -n;

рэнтге́наўская ўстано́ўка Röntgenapparat m -(e)s, -e;

хімі́чная ўстано́ўка Chemíeanlage f;

халадзі́льная ўстано́ўка Kälteanlage f, Kühlanlage f;

4. (арыентыроўка) Éinstellung f -, -en, Stéllungnahme f -, -n;

мэ́тавая ўстано́ўка Zíelsetzung f -, -en, Ziel n -(e)s, -e;

мець устано́ўку на што-н. auf etw. (A) éingestellt sein; etw. im Áuge háben;

5. (дырэктыва, прынцып) Ríchtlini¦e f -, -n, Direktíve [-və] f -, -n

устано́ўчы Gründungs-, Stíftungs;

устано́ўчы сход konstituíerende Versámmlung, verfássungsgebende Versámmlung

устано́ўшчык м. спец. Installateur [-´tø:r] m -s, -e

устапы́рыць разм. sträuben vt

устаране́нне н. кніжн. Beséitigung f -, Behébung f -; Entférnung f - (выдаленне)

устарэ́лы кніжн. veráltet, überaltert; áltertümlich (старажытны, дапатопны)

устарэ́ць кніжн. verálten vi (s); überaltert sein; überhólt sein; aus der Móde kómmen*