Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

усту́пны Éintritts-, Ántritts-; éinleitend (уводны);

усту́пны экза́мен [іспы́т] Áufnahmeprüfung f -, -en;

усту́пны ўзно́с Éintrittsbeitrag m -(e)s, -träge;

усту́пнае сло́ва Vórrede f -, -n, Éinleitung f -, -en, Eröffnungsansprache f -, -n, Eröffnungsworte pl

усумні́цца zwéifeln vi, Zwéifel hégen (у чым-н. an D), ánzweifeln vt;

яна́ ўсумні́лася ihr kámen Zwéifel [Bedénken], es stíegen ihr Zwéifel auf

усу́нуцца

1. éinschiebbar sein, sich (hin)éinschieben lássen*;

шуфля́да лёгка ўсу́нулася die Schúblade ließ sich leicht (hin)éinschieben;

2. (прасунуцца, уцягнуцца) dúrchgezogen [dúrchgeschoben] wérden, sich éinfádeln lássen*;

3. (трапіць, праваліцца куды-н.) hinéinfallen* vi (s), (hín)geraten* vi (s), gelángen vi (s);

4. разм. (уваліцца, увайсці) heréinplatzen vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinéinstürzen vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

усу́ну ў ха́ту ins Haus stürzen

усу́нуць hinéinstecken vt

усур’ёз прысл. кніжн. érnstlich, ernst; in vóllem Ernst;

прыма́ць што-н. усур’ёз etw. ernst néhmen*;

не прыма́ць чаго-н. усур’ёз etw. auf die léichte Schúlter néhmen*;

усур’ёз і надо́ўга im Ernst und für lánge Zeit

Усу́ры нескл. ж. Ussúri m - i -s

усуты́ч прысл. разм. fest; dicht, hart (an A, an D);

падысці́ ўсуты́ч да бе́рага dicht an das Úfer herángehen*;

усуты́ч да bis zu (D), bis an (A)

усу́шка ж.

1. разм. (дзеянне) Éintrocknen n -s;

2. камерц. (страта вагі) Tróckenverlust m -(e)s, -e, Mássenverlust m, Tróckenschwund m -(e)s, Schwund m

усхадзі́цца

1. (пра буру, мора і г. д.) (lánge, stark) bráusen vi [tóben vi]; áufkommen* vi (s) (пра вецер);

усхадзі́лася бу́ра ein Sturm erhób sich;

2. (страціць кантроль над сабою) áußer Rand und Band geráten*; bis zum Äußersten géhen*;

3. (дурэць, сваволіць) sehr áusgelassen [úngezogen, mútwillig] sein;

дзе́ці ўсхадзі́ліся die Kínder sind sehr áusgelassen

усхапі́цца áufspringen* vi (s), áuffahren* vi (s), in die Höhe fáhren*;

усхапі́цца з ме́сца vom Platz áufspringen*;

усхапі́цца ад спало́ху vor Schreck áuffahren*;

усхапі́цца з пасце́лі vom Bett áufspringen*