Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

ула́снік м. Éigentümer m -s, -; Besítzer m -s, -, Ínhaber m -s, -;

зяме́льны ўла́снік Lándbesitzer m, Grúndbesitzer m, Grúndeigentümer m;

буйны́ зяме́льны ўла́снік Gróßgrundbesitzer m;

дро́бны ўла́снік Kléineigentümer m

ула́сніцкі Éigentümer-

ула́сны

1. éigen, Éigen-;

ула́сны дом Éigenheim n -s, -e, éigenes Haus;

пачуццё ўла́снай го́днасці Sélbstgefühl n -(e)s, -e;

ва ўла́сным сэ́нсе сло́ва im éigentlichen Sínne, im Wórtsinne;

ва ўла́сныя ру́кі zu (éigenen) Händen; persönlich (уласна);

імя ўла́снае грам. Éigenname m -ns, -n;

ула́сная вага́ Éigengewicht n -(e)s, -e;

2. матэм. echt;

ула́снае значэ́нне Éigenwert m -(e)s, -e

уласці́васць Éigenschaft f -, -en, Bescháffenheit f -, -en

уласці́вы éigen (каму-н., чаму-н. D); éigentümlich, charakterístisch [kɑ-] (für A)

ула́шчаны разм. gütig gestímmt

ула́шчыць разм. j-n gütig stímmen

уле́ва прысл. разм. (на пытанне «куды?») nach links; (на пытанне «дзе?») links

уле́гцы прысл. разм. únbeschwert; óhne Gepäck, óhne Last

уле́гчы

1. (аддацца справе) sich híngeben*, sich wídmen (D);

2. (уцягнуцца ў што-н.) éine Vórliebe fássen (für A); von éiner Léidenschaft erfásst wérden (für A);

3. (заляцацца да каго-н.) j-m den Hof máchen; poussíeren [pu- i pʊ-] vi (mit D) (фліртаваць з кім-н.);

4. (кінуцца наўздагон) lósjagen аддз. vi (s), (dahín)jágen vi (s), (dahín)stürmen vi (s), lósstürmen vi (s), lós¦schießen* аддз. vi