ула́снік м. Éigentümer m -s, -; Besítzer m -s, -, Ínhaber m -s, -;

зяме́льны ўла́снік Lándbesitzer m, Grúndbesitzer m, Grúndeigentümer m;

буйны́ зяме́льны ўла́снік Gróßgrundbesitzer m;

дро́бны ўла́снік Kléineigentümer m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)