улада́ць (мець ва ўласнасці) besítzen
Verbum
анлайнавы слоўнікУладзівасто́к
Уладзікаўка́з
Уладзі́мір
ула́дзіцца sich régeln, in Órdnung kómmen
усё ўла́дзілася álles hat sich in Wóhlgefallen áufgelöst
ула́дзіць
1. órdnen
ула́дзіць спра́ву éine Ángelegenheit régeln; éine Sáche ins Réine bríngen
2. (спрэчку) schlíchten
уладкава́нне
уладкава́цца, уладко́ўвацца
1. (на кватэры
2. (на працу
я до́бра ўладкава́ўся ich hábe éine gute Stélle
уладкава́ць, уладко́ўваць
1. (наладзіць як след што
уладкава́ць свае́ спра́вы seíne Ángelegenheiten órdnen [régeln];
2. (каго
ула́дны hérrisch, gebíeterisch; beféhlend;
ула́дны тон hérrischer Ton;
ула́дны по́зірк ein gebíeterischer Blick