уды́х м. Éinatmen n -s, Átemzug m -(e)s, -züge
удыха́нне н. Éinatmen n -s, Éinatmung f -
удыха́ць, удыхну́ць
1. éinatmen vt;
2. перан. (узбудзіць, абудзіць што-н.) éinflößen vt, éinhauchen vt;
удыха́ць у каго-н. му́жнасць éinflößen vt;
удыха́ць жыццё ў якую-н. спра́ву éiner Sáche (D) Lében éinhauchen
уе́длівы zúdringlich; néugierig
уе́зд м.
1. (дзеянне) Éinfahrt f -, -en; Éinzug m -(e)s, -züge (урачысты);
пра́ва ўе́зду Éinreisegenehmigung f -, -en, Éinreiseerlaubnis f -, -se;
2. (месца) Éinfahrt f, Áuffahrt f
уе́здII м. гіст. Lándkreis m -es, -e (im Russischen Zarenreich, in Rumänien)
уе́зджаны féstgefahren, gláttgewalzt
уе́зджваць, уе́здзіць разм. féstfahren* аддз. vt, glatt wálzen; ébnen vt (дарогу)
уе́сці
1. etw. éssen* können;
на жаль, я не магу́ ўе́сці гэ́ту стра́ву léider kann ich díese Spéise nicht éssen;
2. разм. (сказаць непрыемнае каму-н.) stícheln vt
уе́сціся (пра фарбу і г. д.) éindringen* vi (s), sich (hin)éinfressen*