Verbum

трапа́ць

1. (лён) bréchen* vt;

2. разм. (пра вопратку, абутак і г. д.) ábtragen* vt, strapazíeren vt;

3. (ласкава пагладжваць) stréicheln vt;

4. (пра вецер) fláttern vi;

◊

трапа́ць не́рвы разм. die Nérven áufreiben* [zerrütten];

трапа́ць [мянці́ць, мало́ць] языко́м разм. schwátzen vi, séiner Zúnge fréien Lauf lássen*

трапе́цыя ж.

1. матэм. Trapéz n -es, -e;

2. спарт. Trapéz n, Schwébe¦reck n -(e)s, -e (уст.)

тра́піцца, трапля́ць

1. (здарыццa) (zúfällig) geschéhen* vi (s), passíeren vi (s)

2. (выпадкова сустрэцца) einánder begegnen (D), (sich) tréffen*;

◊

тра́піцца пад руку́ únter die Hand kómmen*, in die Fínger kriegen

тра́піць, трапля́цца

1. (папасці) tréffen* vt;

2. (пранікнуць) dúrchdringen* vi (s), éindringen* vi (s);

3. (апынуцца ў якіх-н. умовах) sich befínden*, (hín)geráten* vi (s);

◊

тра́піць у бяду́ ins Únglück [in die Klémme] geráten*;

тра́піць на во́чы [во́ка] únter die Áugen kómmen*;

◊

тра́піць у кро́пку den Nágel auf den Kopf tréffen*; ins Schwárze tréffen*

трапі́чны геагр. trópisch; Trópen-;

трапі́чны по́яс die trópische Zóne, der trópische Gürtel;

трапі́чная ліхама́нка [тра́сца] Trópenfieber n -s

трапло́ н.

1. тэх. Schwínge f -, -n; Fláchsschwinge f (для лёну); Hánfschwinge f (для канопляў);

2. перан. (пра чалавека) Schwätzer m -s, -, Quátschkopf m -(e)s, -köpfe

тра́пна прысл. tréffend, schlágend

тра́пнасць ж.

1. Tréffsicherheit f -;

тра́пнасць збро́і вайск. Tréffsicherheit der Wáffen;

2. перан. Schlágfertigkeit f -, Schlágkraft f -

тра́пны

1. sícher, scharf;

2. перан. tréffend, schlágend;

тра́пнае параўна́нне tréffender Vergléich

трапята́цца zúcken vi; záppeln vi; fláckern vi (пра агеньчык)