Verbum

то́нка прысл.

1. dünn; in dünnen Schéiben (тонкімі лустачкамі, скібачкамі)

2. (вытанчана) fein, subtíl;

◊

дзе то́нка, там і рве́цца wo der Fáden dünn ist, da reißt er

то́нкасць ж.

1. Dünne f -; Dünnheit f -, -en; Féinheit f - (нітак, матэрыі і г. д.); Schlánkheit f - (фігура); Verféinerung f - (смаку);

2. перан. Féinheit f -, -en; Finésse f -, -n;

да то́нкасці aufs Genáueste;

ве́даць да то́нкасцяў sich bis ins Kléinste áuskennen* (што-н. in D)

то́нкі dünn; fein; zart (пяшчотны, ласкавы); schlank (хударлявы, стройны);

то́нкі шоўк dünne Séide;

то́нкія па́льцы féine [zárte, schlánke] Fínger;

то́нкія ры́сы тва́ру féine (Gesíchts)züge;

то́нкі го́ лас féine [dünne, zárte] Stímme;

2. (далікатны) fein, verféinert;

то́нкі пах féiner [léichter] Gerúch;

◊

то́нкі смак féiner [áusgesuchter] Geschmáck;

3. (чуллівы – пра органы пачуццяў):

то́нкі слых schárfes [féines] Gehör;

◊

то́нкі намёк éine léise Ánspielung [Ándeutung]; ein Wink mit dem Záunpfahl (іран.);

4. (гнуткі, праніклівы) fein, spítzfíndig;

5. (які добра разбіраецца) то́нкі ро́зум schárfer Verstánd;

то́нкі зна́ўца profúnder Kénner;

то́нкі палі́тык gewíefter Polítiker

то́нус м. фізіял., мед. Tónus m -

то́ня ж.

1. (месца) Físchplatz m -es, -plätze, Fischeréi f -, -en;

2. (закід невада) Físchzug m -(e)s, -züge

то́пка ж. (частка печы) Féuerung f -, -en; Féuerungsvorrichtung f -, -en

то́плены:

то́пленае малако́ im Ófen gedämpfte Milch;

то́пленае ма́сла Schmélzbutter f -, geschmólzene [áusgelassene] Bútter

тор м. рэдк. Rádspur f -, -en

то́рба ж. Béutel m -s, -; Sack m -(e)s, Säcke; Béttelsack m (жабрака);

◊

хадзі́ць з то́рбай bétteln géhen*;

насі́цца як з пі́санай то́рбай з кім-н., чым-н. ein großes Getue mit j-m [mit etw.] máchen

то́рбачка ж. памянш. Säckchen m -s, -, Béutelchen n -s, -