Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

Сві́цязь ж. Svíciaz’ - m, Swízjas-See m -s, Śwíteź m -

свішч м.

1. мед. (гнойная рана) Fístel f -, -n;

2. (шчыліна) Gálle f -, -n (у метале); Loch n -(e)s, Löcher (y дрэве, плодзе)

своеасаблі́васць ж. Originalität f -, Éigentümlichkeit f -, Éigenart f -

своеасаблі́вы originéll, éigentümlich, éigenartig

своекары́слівасць ж. Éigennutz m -es

своекары́слівы éigennützig, auf den éigenen Vórteil bedácht

своечасо́ва прысл., своечасо́вы réchtzeitig, zéitgerecht, zur réchten Zeit; termíngemäß, termíngerecht (у вызначаны тэрмін)

своечасо́васць ж. Réchtzeitigkeit f -;

своечасо́васць тэма́тыкі die Aktualität der Themátik

свой займ.

1. (уласны) éigen; éigentümlich (своеасаблівы);

жыць сваі́м ро́зумам nach séinem éigenen Kopf hándeln;

2. у знач. наз. н. das Séine [Séinige], das Déine [Déinige] і г. д.;

ко́жнаму сваё jédem das Séine;

стая́ць на сваі́м auf séiner Méinung bestéhen*; steif und fest beháupten;

дабі́цца свайго́ séinen Wíllen dúrchsetzen; séine Ábsicht erréichen;

3. у знач. наз. свае́ мн. (родныя) méine (déine, séine і г. д.) Verwándten [Famíli¦e]; die Méinigen, die Déinigen, die Séinigen і г. д. (кніжн.);

я быў у сваі́х ich war bei méinen Éltern [Verwándten], ich war bei den Méin(ig)en;

тут усе́ свае́ hier sind wir únter uns, hier sind kéine Frémden; (родныя) alle gehören zur Famíli¦e;

у свой час séinerzeit (пра мінулае); zu pássender [gelégener] Zeit (пра будучае);

усё ў свой час álles zu séiner Zeit;

не ў сваі́м ро́зуме разм. übergeschnappt; nicht ganz ríchtig im Óberstübchen;

ты не ў сваі́м ро́зуме разм. du bist wohl nicht recht bei Trost [bei Sínnen];

на сваі́х дваі́х жарт. auf Schústers Ráppen; zu Fuß;

паме́рці сваёй сме́рцю éines natürlichen Tódes stérben*;

ён там свой чалаве́к er geht dort ein und aus; er ist dort wie zu Háuse;

4. перакладаецца адносным займеннікам адпаведнай асобы і ліку; mein, dein, sein, ihr, únser, éuer, ihr;

я [ты, ён, яна́, мы, вы, яны́] згубі́ў [згубі́лі] сваю́ кні́гу ich hábe [du hast, er hat, sie hat і г. д.] mein [dein, sein, ihr і г. д.] Buch verlóren;

◊

сам не свой außer sich

сво́йскі

1. (не дзікі, выгадаваны чалаекам) Haus-; häuslich;

сво́йскія жывёлы Háustiere pl;

2. (прыручаны) zahm, gehórsam;

ён зрабі́ўся зусі́м сво́йскі тс. перан. er ist ganz zahm gewórden