Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

сві́ран м. с.-г. Getréidespeicher m, Schéune f -, -n

свірэ́пка ж. бат. (пустазелле) (échtes) Bárbarakraut n -(e)s

Сві́слач ж.

1. Svíslač i Swíslatsch n -s, Swíslowitz n -s (пасёлак)

2. Svíslač i Swíslatsch f - (рака)

сві́снуць

1. pféifen* vi, éinen Pfiff áusstoßen* [tun*];

2. разм. (скрасці) wégstibitzen vt, stéhlen* vt, kláuen vt;

3. разм. (біць) háuen* vt, schlágen* vt;

сві́снуць па галаве́ auf den Kopf háuen

свіст м. Pfiff m -(e)s, -e; Pféifen n -s, -

свіста́ць гл. свісцець

свісто́к м.

1. (свіст) Pfiff m -(e)s, -e;

даць свісто́к éinen Pfíff tun* [ertönen lássen*];

свісто́к суддзі́ да пача́тку гульні́ спарт. Ánpfíff m;

2. (інструмент) Téife f -, -n

свісту́лька ж. разм. Pféife f -, -n; Lóckpfeif (паляўнічая)

свісту́н м. разм.

1. Pféifer m -s, -;

2. перан. Nichtstuer m -s, - (гультай); Schwätzer m -s, -, Quátschkopf m -(e)s, -köpfe (пустаслоў)

свісце́ць pféifen* vi, vt, Pfíffe áusstoßen* [tun*]