Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

куль м. Sack m -(e)s, Säcke, Bástsack m;

куль мукі́ ein Sack Mehl;

куль сало́мы ein Pack Stroh

ку́льба ж. Krücke f -, -n, Krúmmstab m -(e)s, -stäbe

кульга́васць ж. Láhmheit f -; Hínken n -s

кульга́вы

1. hínkend, lahm;

кульга́вая нага́ ein láhmer Fuß;

2. у знач. наз. м. Láhme (sub) m -n, -n

кульга́ць

1. hínken vi, láhmen vi;

кульга́ць на пра́вую нагу́ mit dem réchten Bein hínken;

2. (не паспяваць па якім-н. прадмеце) zurückbleiben* vi (s);

3. (мець недахопы) Mängel háben

ку́льман м. тэх. уст. Réißzeug n -(e)s, -e

кульмінацы́йны Kulminatións-;

кульмінацы́йны пункт Kulminatiónspunkt m -(e)s, -e, Höhepunkt m, Gípfelpunkt m -

кульміна́цыя ж. астр. Kulminatión f -, -en; перан. Erréichung der Höhe, Höhepunkt m -(e)s, -e

кульну́цца úmfallen* vi (s); (úm)stürzen vi (s); úmschlagen* vi (s) (перакуліцца); kéntern vi (s) (пра судна); úmkippen vi (s) (пра экіпаж)

кульну́ць (úm)stürzen vt, úmwerfen* vt; (úm)kíppen vi (экіпаж і г. д.); über den Háufen rénnen* [wérfen*] (паваліць);

◊

кульну́ць ча́рку разм. éinen hében*