зні́кнуць
ён зні́к у нато́ўпе er táuchte im Gedränge únter
зні́кнуць
ён зні́к у нато́ўпе er táuchte im Gedränge únter
зніма́цца
зніма́ць
знітава́ны
знітава́ць, зніто́ўваць
1. (злучыць) verbínden
2.
зні́чка
знішто́жыць
знішча́льнасць
знішча́льнік
1. Verníchter
2.
рэакты́ўны знішча́льнік Düsenjäger
знішча́льнік-бамбардыро́ўшчык знішча́льнік-бамбардзіро́ўшчык Jágdbomber -s, -;
знішча́льнік-перахва́тчык [перахо́пнік] Ábfangjäger
знішча́льны
1. (смяротны) verníchtend, níederschmetternd; zerstörerisch, verhéerend;
знішча́льны по́зірк verníchtender Blick;
2. (прызначаны да знішчэння) Vertílgungs-