Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в г д е ё і л м н о п р с у ш ы ю .

а б в д ж з к л м н п р с т ф х ц ч ш

курэ́нне н. (дзеянне) Ráuchen n -s;

кі́нуць курэ́нне zu ráuchen áufhören; sich (D) das Ráuchen ábgewöhnen

курэ́ц м. Ráucher m -s, -;

заўзя́ты курэ́ц Kéttenraucher m

курэ́ць

1. (дыміць) rúßen vi, quálmen vi;

2. (падымацца слупам) áufwirbeln vi (пра пыл)

кус м. праст (кавалак) Bíssen m -s, -

куса́цца

1. beißen* vi, bíssig sein; stéchen* vi (пра насякомых);

2. разм. (раздражняць скуру):

пальча́ткі куса́юцца die Hándschuhe krátzen;

3. (пра дарагія тавары) ins Geld géhen*, téures [schwéres] Geld kósten;

цэ́ны куса́юцца die Préise sind gesálzen [gepféffert]

куса́ць béißen* vt; stéchen* vt (пра насякомых);

◊

куса́ць сабе́ ло́кці étwas nicht Wíedergutzumachendes beréuen; etw. bítter beréuen

куса́чкі мн. тэх. Béißzange f -, -n, Knéifzange f

кускавы́ Stück -, zerstückelt;

кускавы́ цу́кар Stückzucker m -s, Würfelzucker m

куслі́вы разм. bíssig

кусо́к м. разм. гл. кавалак