клеката́ць schréien
Verbum
анлайнавы слоўніккле́ма
кле́нчанне
кле́нчыць
1. (станавіцца на калені) níederkni¦en
2. (настойліва прасіць) áufdringlich bítten
клерк
клерык
клерыка́льны klerikál
кле́тачны
кле́тачны сок Zéllsaft
кле́тка
1. Käfíg
2. (на паперы, матэрыі) Kästchen
у кле́тку karíert;
3.
кле́ткі раслі́н Pflánzenzellen
вучэ́нне пра кле́тку Zéllenlehre
грудна́я кле́тка
Кле́цк