каламу́ціць
1. trüben vt, trübe máchen;
2. перан. (выклікаць неспакой) beúnruhigen vt, j-n (unnütz) áufregen; verwírren vt (уносіць блытаніну)
каламу́ць ж.
1. (муць) Trübe f -; Bódensatz m -es, -sätze, Satz m; Níederschlag m -(e)s, -schläge (асадак);
2. перан. Nébelschleier m -s, -
калана́да ж. архіт. Kolonnáde f -, -n, Säulenreihe f -, -n, Säulengang m -(e)s, -gänge
каланізава́ны паліт. kolonisíert
каланізава́ць
1. паліт. kolonisíeren vt;
2. (засяліць перасяленцамі) besíedeln vt
каланізацы́йны Kolonisatións-
каланіза́цыя ж.
1. паліт. Kolonisatión f -;
2. (засяленне) Besíed(e)lung f -, Ánsied(e)lung f
калані́ст м. Koloníst m -en, -en, Ánsiedler m -s, -, Síedler m
каланіялі́зм м. паліт. Kolonialísmus m -
каланія́льны паліт. koloniál, Koloníal-;
каланія́льныя краі́ны Koloniálländer pl;
каланія́льныя во́йскі Koloniáltruppen pl;
каланія́льная палі́тыка Koloniálpolitik f -